Vijf grote misverstanden over bio

In dit tijdperk van fake news hoor je mensen allerlei dingen beweren over biologische voeding. Graag helpen we vijf pertinente misverstanden over bio de wereld uit!

1. 'Eigen teelt is toch ook bio?'

"Ik teel mijn groenten en fruit zelf, lekker biologisch!" Klopt dat? Ja en nee. Het is sowieso heel fijn als je zelf groenten en fruit teelt en daar dan geen kunstmest en geen chemisch-synthetische pesticiden bij gebruikt. Want dat doet bio uiteraard ook niet. Maar bio gaat verder dan dat: de bioboer besteedt bijvoorbeeld veel zorg om de bodem vruchtbaar en levend te houden en gebruikt robuuste planten- en dierenrassen die aangepast zijn aan de lokale omstandigheden.

Stel dat je je groenten aan de buren wilt verkopen en je zet er een bord ‘biologisch’ naast, mag dat dan wel? Nee, dan ben je buiten de lijntjes van de wet aan het kleuren. De term ‘biologisch’ is immers beschermd: alleen bedrijven die zich laten controleren en officieel gecertificeerd zijn voor bio mogen het woord ‘biologisch’ op hun producten vermelden. Daarnaast is er nog een hele rist andere vereisten waaraan de bioboer moet voldoen - en dat gaat verder dan geen kunstmest en chemisch-synthetische pesticiden gebruiken. Op bioproducten moet tot slot ook het Europese biolabel staan als symbool van de controle.

• Meer weten hierover?

2. 'Bio, dat is gewoon geldklopperij!'

Het prijskaartje van een bioproduct ligt inderdaad vaak wat hoger dan zijn niet-bio tegenhanger, maar voor die meerprijs krijg je dan ook allerlei voordelen in de plaats. Maar is dat geldklopperij? Nee, absoluut niet. 

Voor de hogere prijs zijn er verschillende redenen. Een paar van de belangrijkste:

• Biolandbouw is in ons land vaak kleinschaliger, waardoor schaalvoordelen minder evident zijn.
• Zowel bij planten als dieren gebruikt de bioboer vaak robuuste rassen. Die zijn van nature uit beter bestand tegen allerlei plagen en ziektes, maar ze geven meestal een lagere opbrengst doordat ze minder en andere meststoffen krijgen, of doordat ze moeten langer groeien.
• In bio mag de boer geen herbiciden gebruiken. Het onkruid moet dus op een alternatieve, vaak meer arbeidsintensieve manier verwijderd worden. En dat betekent meer manueel werk.
• Biovee krijgt meer ruimte in de stal en in de wei. Daardoor heeft de bioboer meer wei- en stalruimte voor vee nodig dan een niet-bioboer, en dat kost extra.

Kortom, de prijs die je als consument betaalt, gaat dus naar de kwaliteit van de grondstoffen, het werk van de boer, een lagere impact op het milieu en extra dierenwelzijn.

• Meer weten hierover?

3. 'In plastic verpakte biokomkommers, dat is toch geen bio?'

Toch wel. Een gewone komkommer en een biokomkommer zien er identiek uit, maar vaak liggen ze toch samen in één winkel. Als consument wil je natuurlijk zeker weten of je nu een biokomkommer of een niet-bio exemplaar pakt. Supermarkten kiezen er meestal voor om de biokomkommers te verpakken (want da's een minder groot aantal). Maar dat is hun eigen keuze, het wordt niet opgelegd vanuit de biosector. In een biowinkel zal je dan weer geen enkele in plastic verpakte komkommers vinden, want zo’n winkel biedt enkel bio aan. Handig!

Plastic verpakking rond bioproducten is trouwens niet meer van deze tijd. Bioproducenten zijn volop op zoek naar milieuvriendelijke alternatieve verpakkingen zoals verpakkingen op basis van suikerrietvezels, zetmeel, katoen of jute. Ook ‘natural branding’ of laseren is mogelijk -- als het product dat toelaat (zie foto). Gelukkig stappen ook heel wat niet-biowinkels hier in mee. En winkels die uitsluitend bio aanbieden, hebben simpelweg geen plastic nodig!

• Meer weten hierover?

4. 'Biobananen uit Ecuador – dat kan toch nooit echt bio zijn?'

Biobananen uit Costa Rica of biokoffie uit Brazilië – zijn die net zo bio als onze appelen en melk? Het antwoord is positief: ook bioproducten van buiten de EU worden volgens de regels van een biolastenboek geproduceerd en gecontroleerd op een manier die gelijkwaardig is aan het Europese systeem. 

Of ze nu zelf over een biowetgeving beschikken of niet: landen die biovoeding willen exporteren naar de EU moeten zelf voor een biocertificaat zorgen. Bij aankomst in de EU worden dit biocertificaat en de goederen opnieuw gecontroleerd. Controle gegarandeerd dus!

• Meer weten hierover?

5. 'Biologische voeding is heus niet gezonder'

We geven het grif toe: als er één onderzoeksdomein moeilijk te bestuderen valt, dan is het wel het effect van voeding op onze gezondheid. Een dergelijk onderzoek zou inhouden dat je een grote groep mensen consequent en voor langere tijd biovoeding laat eten en een andere grote groep consequent niet-bio. Hoe wordt die voeding door al die mensen opgenomen en hoe kun je bepalen of ze er gezonder van worden? Een moeilijke vraag.

Maar bepaalde zaken kunnen we wél meten, zoals de nutritionele samenstelling van biovoeding. Daaruit blijkt het volgende:

• Plantaardige biovoeding bevat over het algemeen meer vitamines B en C, meer antioxidanten en meer mineralen zoals ijzer, magnesium en fosfor.
• Bioproducten bevatten minder residuen van gewasbeschermings-middelen en van dierenmedicatie, en hebben een lager nitraatgehalte.
• De veeboer probeert ziekten bij zijn vee te voorkomen door middel van robuuste dierenrassen, voldoende ruime huisvesting en biologisch voeder. In bio zijn hormonen verboden en antibiotica wordt enkel in uitzonderlijke gevallen curatief toegepast (dus niet preventief). Het is immers niet 100% duidelijk welk effect de residuen van die producten op mens, dier en natuur hebben.

Mensen die regelmatig bioproducten kopen, vinden vaak dat een gezonde voeding belangrijk is en kiezen vaker voor een gezonder voedingspatroon. 

Frequente biogebruikers consumeren ook meer fruit en groenten, volkoren producten en soep en minder vlees, vleeswaren en frisdranken. Zo krijgen ze meer voedingsvezels, foliumzuur, calcium en ijzer binnen via hun voeding.

• Meer weten hierover?

Ziezo

Vijf vraagtekens de wereld uit! 

Laat je als bioliefhebber niet zo maar iets wijsmaken, maar ga bij vragen op zoek naar het antwoord op deze website!