Ontdek wat een brood bio maakt

Brood, veggieburgers, charcuterie, kant-en-klare maaltijden – je vindt het allemaal in bio. Bestaan er dan net als voor de biolandbouw ook specifieke regels voor dit soort bioproducten?

Tomatenpuree, brood, soep, ontbijtgranen, bier – deze producten horen thuis in de categorie van de 'verwerkte producten'. Maar hoe weet je nu of die verwerkte voedingsmiddelen echt biologisch zijn? 

Net als de bioboer die groente teelt, moet de producent van verwerkte bioproducten de Europese wetgeving volgen bij het produceren van zijn biologische eindproduct. 

Waar je altijd van kunt uitgaan: een bioproduct garandeert je dat de biologische kenmerken en de vitale kwaliteiten van het product in alle stadia van de productieketen bewaard blijven. 

Ontdek hier vier basisprincipes van verwerkte bioproducten!

Meer dan 95% van de ingrediënten moet biologisch zijn (volgens gewicht)

• Het gros van de ingrediënten van een bioproduct moet zelf van biologische, duurzame oorsprong zijn. Dat is ook logisch! Concreet: een verwerkt product wordt pas ‘biologisch’ genoemd als minstens 95% van (het totale gewicht van) de ingrediënten biologisch is. Dus als je een biologisch notenbrood met rozijnen koopt, dan ben je zeker dat zowel de bloem als de noten en de rozijnen100% biologisch zijn.
• En wat mag er dan in die 5% niet-bio zitten? Dat zijn niet‐biologische ingrediënten van agrarische oorsprong. Het gaat over een 30-tal specifieke ingrediënten die niet (of onvoldoende) in de biovariant beschikbaar zijn, zoals rijstpapier of saffloerolie. Voor deze ingrediënten mag de niet-biologische variant gebruikt worden. Zout en water worden niet meegerekend, dat zijn geen ingrediënten uit de landbouw.

Strikt beperkt gebruik van additieven (aroma’s, enzymen, vitamines, …)

• Bio streeft ernaar om authentieke voeding te produceren met een pure smaak. Bij de productie moeten de biologische integriteit en vitale eigenschappen van het product behouden worden. Daarom vermijdt bioproductie alle stoffen die de ware aard van het product verbergt.
• Het aantal toegelaten additieven – je kent ze misschien ook als de E-nummers – is in bio strikt beperkt: de lijst telt slechts 51 toegelaten additieven. Die zijn bovendien hoofdzakelijk geproduceerd met ingrediënten van agrarische oorsprong. Alleen essentiële additieven zijn in bio toegelaten, en dat onder strikte voorwaarden. Citroenzuur is bijvoorbeeld toegelaten, maar enzymen die bruinkleuring tegengaan niet.

Geen gebruik van ggo’s of producten gemaakt met of door ggo’s

• Het gebruik van ggo's (genetisch gemodificeerde organismes) is in bio niet toegelaten. Ook producten die afgeleid zijn van ggo's (bv. enzymen voor de productie van kaas) mogen niet gebruikt worden. 
• Waarom geen ggo's? De biosector hecht veel belang aan het voorzorgsprincipe: het is niet bewezen dat ggo-gewassen meer opbrengen of veilig zijn voor de natuur en de mens. Daarom houdt de biosector de deur dicht voor ggo’s.

Strikt gescheiden productie van biologische en niet-biologische producten

• Producenten van biologische verwerkte voedingswaren maken vaak ook niet-biologische producten op hun bedrijf. In dat geval moeten ze er streng op toezien dat de productielijn van biologische producten strikt gescheiden blijft van de niet-biologische. Zo kunnen ze garanderen dat er geen stoffen uit de ene lijn in de andere terecht komen.
• Een bio-ingrediënt mag niet samen met hetzelfde niet-bio ingrediënt in één en hetzelfde product voorkomen. Bijvoorbeeld: een taart kan niet zowel biosuiker als niet-biosuiker bevatten.

De EU-garantie

Hoe herken je bio? Eenvoudig: het Europese biolabel op een product, samen met het woord 'biologisch', geeft je de garantie dat de EU-biowetgeving werd gerespecteerd.

Bron: Europese biowetgeving

Meer lezen? Ga dan naar de Biofiche over verwerkte bioproducten.